(5) Po co nam to sadło na brzuchu?

Dlaczego niezawodna w innych wypadkach ewolucja, w kwestii otyłości pozwoliła sobie na taką fuszerkę? Dlaczego geny otyłości przetrwały przez tysiące lat? W przeciwieństwie do roślin, wszystkie zwierzęta musiały się zawsze przemieszczać, żeby zdobyć pożywienie. Zwierzęta roślinożerne wędrowały w poszukiwaniu nowych pastwisk, w rytm zmian pór roku. Za roślinożercami podążały drapieżniki i nasi przodkowie. Żeby przebyć spaloną słońcem sawannę i dotrzeć do soczystego pastwiska, zwierzęta musiały gromadzić znaczne zapasy energii w okresie obfitości pożywienia. Te wychudzone, które zgromadziły mniej, w połowie dystansu odpadały z wyścigu o życie, podobnie, jak samochody z niepełnym bakiem odpadały z rajdu. Dlaczego zwierzęta obrastały w tłuszcz, a nie w glukozę, wzorem bulw ziemniaczanych? Ponieważ w każdym kilogramie  tłuszczu mieściło się sześć razy więcej energii, niż w kilogramie zapasowej glukozy. Dzięki takiej kondensacji energii zwierzęta były lżejsze. Gdyby siedemdziesięciokilogramowy mężczyzna nie miał tłuszczów zapasowych, a energię gromadził tylko w glukozie, ważyłby sto dwadzieścia kilogramów, a nie siedemdziesiąt. To tak, jakby nieustannie dźwigał na plecach worek cementu. Z takim zbędnym workiem na plecach nie dogoniłby uciekającego pożywienia. Nie przeszedłby setek mil w poszukiwaniu oazy. Tłuszcze zapasowe umożliwiały przeżycie okresu głodu. Dziesięć kilogramów tkanki tłuszczowej pozwalało przetrwać w głodzie trzydzieści bezcennych dni i przebyć tysiąc kilometrów. Z „glukozowym workiem” na plecach nigdy by tego taki mężczyzna nie osiągnął. Dlatego to tłuszcze stały się magazynem energii zwierząt. Tylko nieruchome rośliny mogły sobie pozwolić na rozrzutne gromadzenie glukozy. Przecież nie musiały wędrować, Słońce samo dostarczało im energię. W trudnych warunkach prehistorycznego survivalu przeżywał co piąty człowiek, liczył się każdy gram tłuszczu i związanej z nim energii. Ci, których natura wyposażyła w sprawny mechanizm gromadzenia zapasów tłuszczowych, mieli większą szansę na przeżycie głodu. Współcześnie, w dobie obfitości bezwartościowego pożywienia węglowodanowego, ten mechanizm stał się pułapką, doprowadził do patologicznej otyłości. To nie ewolucja sfuszerowała, tylko moda na chude, roślinne żywienie. A wystarczyło rzetelnie sprawdzić, co też jadali nasi przodkowie. Wystarczyło poobserwować sposób żywienia dzielnych Masajów w Afryce czy Sikhów w Indiach.

Witold Jarmołowicz

Nie ma jeszcze komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*



Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Centrum Zdrowia Dan-Wit informuje, że na swoich stronach internetowych stosuje pliki cookies – ciasteczka. Używamy cookies w celu umożliwienia funkcjonowania niektórych elementów naszych stron internetowych, zbierania danych statystycznych i emitowania reklam. Pliki te mogą być także umieszczane na Waszych urządzeniach przez współpracujące z nami firmy zewnętrzne. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Dowiedz się więcej o celu stosowania cookies oraz zmianie ustawień ciasteczek w przeglądarce.